Deniz Batan Taşı Nedir? Türler, Deniz Yatağı Uyumluluğu ve Seçim Kılavuzu

A denizde batan taş - daha kesin olarak demirleme platin, yığın ağırlık veya beton/demir balast bloğu olarak adlandırılan - deniz tabanına indirilen ve onu sabit bir konumda tutmak için zincirle bir şamandıraya, navigasyon işaretine veya gemi bağlama noktasına bağlanan ağır bir ağırlıktır. Doğru seçim neredeyse tamamen deniz tabanı tipine bağlıdır: ölü ağırlıktaki taşlar (beton veya demir bloklar) kazmanın mümkün olmadığı sert, kayalık veya kumlu tabanlara uygundur; mantar veya piramit gibi şekilli çapalar ise tasarımın kazabileceği ve ekstra tutma gücü için emmeyi kullanabileceği yumuşak çamur veya kuma uygundur. Dip kompozisyonu için yanlış türün seçilmesi, demirlemenin sürüklenmesinin veya başarısız olmasının en yaygın nedenidir.

Aşağıda, bu platinlerin nasıl boyutlandırıldığını, farklı deniz yatağı koşullarında hangi malzeme ve şekillerin en iyi performansı gösterdiğini ve bir satın alma veya kurulum kararına rehberlik etmesi gereken gerçek tutma gücü sayılarını ayrıntılı olarak açıklıyoruz.

Denizde Batan Taş Aslında Ne Yapar?

Bağlama ve navigasyon sistemlerinde, bir platin görevi, bir şamandıranın, kanal işaretleyicinin veya bağlama noktasının akıntı, gelgit, rüzgar veya dalga hareketi tarafından sürüklenmesini veya gevşemesini önlemek için yeterli aşağı doğru kütle veya kazma direnci sağlamaktır. Tipik olarak yüzey şamandırasına, yükseltici adı verilen uzun bir ağır zincirle bağlanır ve platin, belirlenen konumda deniz yatağının üzerinde durur veya deniz tabanına gömülür.

Bir Platin Konumunu Tutmanın İki Yolu

Batırıcılar konumlarını iki mekanizmadan biriyle korurlar: saf ölü ağırlık , bloğun hareket edemeyecek kadar ağır olmasına bağlı olduğu veya emme ve gömme Şekillendirilmiş bir ankrajın alt malzemeye kazıldığı ve çevredeki çamur veya kumdan ek direnç oluşturduğu yer. Ölü ağırlık platinleri daha basit ve daha öngörülebilirdir ancak aynı tutma gücünü elde etmek için gömme tarzındaki ankrajlardan çok daha ağır olmaları gerekir.

Malzemeler: Beton ve Dökme Demir

En yaygın iki platin malzemesi suya daldırıldığında çok farklı davranır ve bu fark, satın almanız gereken kuru ağırlık miktarı üzerinde doğrudan, hesaplanabilir bir etkiye sahiptir.

Beton Su Altında Daha Fazla Ağırlık Kaybediyor

Betonun kuru birim ağırlığı kabaca Metreküp başına 150 pound Deniz suyu için fit küp başına yaklaşık 62,4 pound ile karşılaştırıldığında. Beton tamamen suya daldırıldıktan sonra Kuru ağırlığından %45'e kadar daha hafif Çünkü nispeten düşük yoğunluğu, kaldırma kuvvetinin kütlesinin büyük bir kısmını iptal ettiği anlamına geliyor. Dökme demir, çok daha yoğun olduğundan, su altında ağırlığının yalnızca %10'unu kaybeder; bu, belirli bir kuru demir ağırlığının, deniz tabanına indiğinde önemli ölçüde daha fazla gerçek tutma kuvveti sağladığı anlamına gelir.

Beton Neden Hala Yaygın Olarak Kullanılıyor?

Batık ağırlık cezasına rağmen beton en yaygın platin malzemesi olmaya devam ediyor çünkü ucuzdur, özel kalıplarda önceden dökülebilir ve döküm sırasında tel takviyesi veya gömülü delikli cıvatalar dahil edilebilir. Belirli bir tutma gücü hedefi için, daha büyük kaldırma kuvveti kaybını telafi etmek amacıyla beton platinlerin boyutunun eşdeğer bir dökme demir üniteden daha büyük olması gerekir.

Platin Şeklinin Deniz Dibi Tipine Eşleştirilmesi

Şekil, platinlerin yalnızca kütleye mi dayandığını yoksa dibe doğru kazarak ekstra tutma gücü mü elde ettiğini belirler ve doğru şekil büyük ölçüde deniz tabanının gerçekte neyden yapıldığına bağlıdır.

Yumuşak Çamur ve Kum için Mantarlı Dübeller

Tipik olarak demirden dökülen mantar şeklindeki ankrajlar, yumuşak alt malzemeye batan ve yerleştikçe emme kuvveti oluşturan fincan şeklinde bir kapak kullanır. Bunlar en yaygın demirleme ankrajı türüdür ve ağırlıkları mevcuttur. 25 pound'dan 1.000 pound'a kadar veya daha fazla Genel bir boyutlandırma kuralı, pound cinsinden tekne uzunluğunun 5 ila 10 katıdır. Kapağın kazabileceği hiçbir şey olmadığından sert veya kayalık diplerde kötü performans gösterirler.

Pound Başına Daha Yüksek Tutma Gücü için Piramit Çapalar

Piramit şeklindeki ankrajlar, tabana mantar şeklinden daha hızlı ve daha derin nüfuz eden bir kazma kenarı sunar ve geniş yüzey alanı, daha derine indikçe güçlü bir emme kuvveti oluşturur. Piramit ankrajlar tipik olarak kuru ağırlıklarının 3 ila 10 katı kadar tutma gücü sağlar - örneğin, 650 kiloluk bir piramit çapa, tamamen gömüldüğünde kabaca 6.500 kiloluk tutma kuvveti sağlayabilir, bu da onu düz bir ölü ağırlık bloğuna göre pound başına çok daha verimli hale getirir.

Sert veya Kayalık Dipler için Ölü Ağırlık Blokları

Hiçbir şeyin kazamayacağı sert, kayalık veya çok yoğun zeminlerde, düz ölü ağırlıkta beton veya demir blok standart çözümdür. Buradaki tutma gücü tamamen kütleden geldiğinden, bu blokların oldukça daha ağır olması gerekir - 8.000 poundluk beton ölü ağırlık bağlama, gömme veya emmeden hiçbir fayda sağlamadığı için tipik olarak yalnızca yaklaşık 4.000 poundluk gerçek tutma gücü sağlar, bu da kuru ağırlığının kabaca yarısı kadardır.

Sinker Tipine Göre Tutma Gücü

Aşağıdaki tablo, her bir tasarım için tipik saha verilerine dayanarak, ana platin ve ankraj türlerinin ağırlıklarına göre tutma gücü bakımından nasıl karşılaştırıldığını özetlemektedir.

Vida dübel figürü bağlam açısından dikkat çekicidir: referans verilen bir örnek, uygun şekilde ayarlanmış bir vidayı açıklamaktadır. 150 kiloluk vidalı dübel eşdeğer tutma gücü sergileyen 40.000 kiloluk beton platin . Bu boşluk, gömme bazlı tutma gücünün ne kadar saf ölü ağırlıktan daha iyi performans gösterebileceğini gösteriyor; ancak vidalı dübeller özel kurulum ekipmanı gerektirir ve kayalık veya çok sert zeminlere uygun değildir.

Bir Platin Boyutlandırması: Doğrulanması Gereken Pratik Faktörler

Bir platin sipariş etmeden veya dökmeden önce bu faktörleri doğrulayın, çünkü bunlardan herhangi birinin yanlış yapılması tüm bağlama sisteminin boyutunun altında kalmasına neden olabilir.

1. Deniz tabanı bileşimi. Gerçek taban malzemesini (yumuşak çamur, kum, paketlenmiş kil veya kaya) test edin veya araştırın; çünkü bu tek faktör, şekillendirilmiş bir ankrajın mı yoksa düz ölü ağırlık bloğunun mu uygun olduğunu belirler.
2. Su derinliği ve gelgit aralığı. Daha derin su ve daha büyük gelgit salınımları, zincirin ve yükselticinin platine ilettiği yükü artırır, bu da hem platin ağırlığını hem de zincir boyutunu etkiler.
3. Kap veya yapının ağırlığı ve maruziyeti. Güçlü akıntıya, rüzgarın etkisine veya fırtına koşullarına maruz kalan daha büyük bir tekne veya şamandıra, korunaklı, hafif yüklü bir bağlama yerine orantılı olarak daha fazla tutma gücü gerektirir.
4. Malzeme ve batık ağırlık kaybı. Malzemeler arasındaki kuru ağırlık fiyatlarını karşılaştırırken, betonun yaklaşık %45'lik su altında ağırlık kaybı, demirin ise yaklaşık %10'luk kaybı dikkate alınır.
5. Kurulum yöntemi mevcut. Ölü ağırlık blokları mavna ve vinçle indirilebilir; şekilli ve vidalı ankrajlar dalgıç kurulumu veya özel hidrolik ekipman gerektirebilir, bu da hem maliyeti hem de uygulanabilir derinliği etkiler.

Temel Çıkarımlar

Denizde batan bir taşın etkinliği, yalnızca mevcut en ağır seçeneği satın almakla kalmayıp, malzemesinin ve şeklinin üzerinde bulunduğu deniz tabanına uyum sağlamasına bağlıdır. Ölü ağırlıktaki beton veya demir bloklar, sert veya kayalık zeminler için varsayılan güvenilir çözümdür; piramitler ve vidalı dübeller gibi şekillendirilmiş ankrajlar, çamur veya kumda pound başına önemli ölçüde daha fazla tutma gücü sağlar. - belgelenen bazı durumlarda, birkaç yüz pound ağırlığındaki düzgün bir şekilde yerleştirilmiş bir ankraj, kendi boyutunun kat kat fazlası olan ölü ağırlıktaki bir bloktan daha iyi performans gösterir. Bir platin seçmeden önce gerçek deniz yatağı tipini doğrulamak, yük altında sürüklenen veya arızalanan bir bağlamanın önlenmesinde en önemli adımdır.